Max Payne 3: Hoboken Blues review

Max Payne 3 Hoboken Blues

Dat Max Payne geen fraai leven had, wordt nog eens benadrukt in de comic Max Payne 3: Hoboken Blues, de tweede comic die ter ere van de lancering van Max Payne 3 op de markt verscheen. Hoe hij zijn vrouw ontmoette en vervolgens verloor en zijn turbulente carrière staan ditmaal centraal.

Max zit nog altijd in de kroeg, waarin hij in de derde game het aan de stok krijgt met wat jochies uit Jersey en Passos ontmoet. De exotische dame daar doet Max denken aan zijn eigen vrouw, terwijl de barman hem vraagt naar zijn verleden. Op die manier worden pijnlijke herinneringen van Max aan elkaar gerijgd. Herinneringen die in de games nooit naar voren zijn gekomen en daarom leuk zijn om te lezen. De stukken over Max’ vrouw weten helaas niet zoveel indruk te maken. De gedeelten met Alex – Max’ partner voordat ‘ie in de eerste game werd doodgeschoten – zorgen er wel iets beter voor dat je de band tussen Max en Alex begrijpt.

Leuk detail is dat op een gegeven moment Max vertelt dat hij over een ‘fysiek talent’ beschikt. Hiermee doelt hij op de karakteristieke snoekduiken die we in de games talloze keren uitvoeren en doodnormaal vinden, maar dat natuurlijk eigenlijk niet zijn. De sprongen zijn, zoals Max’ voormalig partner Alex Balder treffend zegt, ”incredible”. Het is een mooie verwijzing naar één van de meest kenmerkende elementen van de game.

Max Payne 3 Hoboken Blues 1

De tekenstijl schiet wat dat betreft niet tekort. De sprong, maar ook alle andere scènes, worden treffend gevisualiseerd. Qua dialogen bezuinigen Dan Houser en Sam Lake voor dit deel eventjes op de sterke one-liners. Nog steeds hoor je – zeker bij de kanttekeningen die Max bij het verhaal zet – de typerende stem van James McCaffrey in je achterhoofd, maar krankzinnige metaforen zoals alleen Max ze kan bedenken, ontbreken een beetje.

Doordat Dan Houser en Sam Lake zich voor deze comic beperken tot iets minder onderwerpen – iets dat bij de eerste comic juist voor een erg rommelig geheel zorgde – is Hoboken Blues wel een stukje begrijpelijker en daardoor fijner om te lezen. Het gebruik van rode kleuren bij flashbacks dragen hier zeker aan bij.

Conclusie
Max Payne 3: Hoboken Blues heeft een beetje een tekort aan typische Max Payne-dialogen, maar niet aan authentieke Max Payne-actie. Van sierlijke sprongen met in elke hand een Beretta, tot het zitten op een barkruk met in de ene hand een glas whisky en in de andere een sigaret, Hoboken Blues heeft het. Jammer genoeg is niet elk deel even boeiend of onthullend, misschien wel doordat Max zijn one-liners in zijn zak houdt.

Max Payne 3: Hoboken Blues

6

Eindcijfer

6.0/10

Pluspunten

  • Typische Max Payne-scènes
  • Licht band tussen Max en Alex uit

Minpunten

  • Beetje droog door gebrek aan one-liners