Halo: Uprising review

Halo Uprising

Toen in Halo 2 de strijd rondom planeet Aarde losbarste, focuste het verhaal zich alleen op New Mombasa. De Afrikaanse metropool was immers het hoofddoelwit van de buitenaardse invasie. Onder de woestijn bevond zich een belangrijk Forerunner artefact en voor Chief belangrijker, hier kwam The Prophet of Regret hoogstpersoonlijk onze planeet bezoeken. De oorlog woedde natuurlijk ook op andere plekken op de blauwgroene knikker, zoals in Cleveland, waar de Covenant een artefact genaamd The Key of Osanalan op het spoor is.

De vierdelige comicserie Halo: Uprising, die ook als complete, gebonden editie verkrijgbaar is, speelt zich af tussen het einde van Halo 2 en het begin van Halo 3. Master Chief is onderweg met de Forerunner Dreadnought van High Charity naar Aarde. Tegelijkertijd wordt Ruwan Ackerson gevolgd, de broer van de legerofficier James Ackerson. De Covenant valt zijn woonplaats Cleveland aan, maar met minder verwoestende kracht dan normaal. Er is iets aan de hand. De Brutes die de aanval leiden zijn nerveus en duidelijk naarstig op zoek naar iets van hoge waarde, de Key of Osanalan en hebben er alles voor over deze potentiële sleutel tot de overwinning te vinden. De twee verhalen wisselen elkaar steeds af en zullen elkaar uiteindelijk ook kruisen.

Halo Uprising 1Hoewel op papier Master Chief een rol heeft in Uprising, is eigenlijk niets minder waar. Ruwan is de hoofdrolspeler in deze comic, Chief speelt tweede viool en komt af en toe opeens twee pagina’s langs. Het lijkt er op dat schrijver Brian Bendis het niet aandurfde een Halo-product te maken zonder Master Chief, maar het druipt er vanaf dat Chief vooral een rol in deze comic heeft ‘omdat het moet’. Chief beleeft weinig en komt steeds maar kort in beeld, voordat het verhaal zich weer richt op Ruwan. Het is dan ook duidelijk een commerciële keuze geweest om Chief groot op de voorkant van zowel de losse delen, als de gebonden editie te plaatsen en dat schept een beetje valse hoop en verwachtingen.

Ruwan, de ware hoofdpersoon dus in Uprising, is compleet het tegenovergestelde van Spartan-117. Hij is een simpele burger en heeft eigenlijk geen flauw idee wat hem en Aarde overkomt. Het is voor hem dus des te vreemder dat alleen hij weet wat die Key of Osanalan precies is. Het verhaal dat volgt is enigszins voorspelbaar en maar een beetje intrigerend. Wel krijgt de lezer weer een wat completer plaatje te zien van de Covenant en hun absolute, onvoorwaardelijke, blinde aanbidding voor Forerunner artefacten die wel heel erg ver gaat. Echt een narratief hoogstandje is Uprising dus niet, maar het valt in de categorie ‘wel leuk’. Vooropgesteld is wel dat Uprising weinig tot niets toevoegt aan het Halo universum en dat je prima kunt leven zonder deze comic.

Halo Uprising 2Qua grafische stijl weet illustrator Alex Maleev wel de juiste snaar te raken. De personages, wapens en voertuigen zijn trouw aan hun virtuele evenbeelden uit de game en de tekeningen zijn sfeervol, gedetailleerd en hebben, ondanks dat de stijl trouw is aan de games, toch een eigen look. Waar het verhaal maar een mager voldoendetje scoort, scoren de illustraties een stukje hoger. De gebonden versie van Uprising bevat als extraatje ook nog de uitgave Marvel Spotlight: Halo, waarin de makers van de comic, de eerder verschenen Graphic Novel en de serie in het algemeen aan het woord komen. Echt spannend zijn deze extra’s niet, maar het bespaart je weer een bezoekje aan Wikipedia als je meer wilt weten over het werk van Bendis en Maleev.

Conclusie
Om gelijk met de deur in huis te vallen: Uprising is geen verplichte kost. Het verhaal is niet bijzonder sterk en voegt weinig toe aan het universum. Bovendien speelt Master Chief maar een bijrol in zijn eigen comic, terwijl de trotste Spartan wel misbruikt wordt voor de cover. Duidelijk een commerciële zet en bevestigt dat eigenlijk niemand zal geven om het lot van Ruwan. Grafisch is Uprising wel dik in orde.

Halo: Uprising

4

Eindcijfer

4.0/10

Pluspunten

  • Grafische stijl

Minpunten

  • Bijrol voor Master Chief
  • Verhaal weinig intrigerend